CVN - Commissie Cultureel Verdrag Vlaanderen - Nederland

Bericht aan de reizigers in Antwerpen-Centraal

21/03/2011

In het Centraal Station in Antwerpen is een muurschildering onthuld van een gedicht van Jan Van Nijlen. Met Bericht aan de reizigers gaat een droom van wijlen Johan Anthierens in vervulling.

Elf jaar geleden, op 20 maart 2000, overleed Johan Anthierens. Anthierens was journalist, columnist en Brelbiograaf. En hij hield van de godvergeten Vlaamse dichter en taalvirtuoos Jan Van Nijlen (1884-1965). Meer nog: hij droomde ervan om diens gedicht Bericht aan de reizigers aan te brengen op de muren van het Centraal Station van Antwerpen. Bericht aan de reizigers is wellicht het mooiste eerbetoon aan de pendelaar, wars van stakingen en vertragingen. Want, zo meende Jan Van Nijlen, ‘Bestijg den trein nooit zonder uw valies met dromen, dan vindt ge in elke stad behoorlijk onderkomen’. En hoewel het gedicht in 1934 verscheen, blijft het verrassend actueel.

Anthierens’ droom bleef een droom. Tot Radio 1, schrijfster Brigitte Raskin en Antwerpen Boekenstad de handen in elkaar sloegen en naar kunstenaar Gert Dooreman stapten. Resultaat is een muurschildering van het gedicht en die werd onthuld in het bijzijn van Elisabeth Erauw, de weduwe van journalist en columnist Anthierens.

Bericht aan de reizigers

Bestijg de trein nooit zonder uw valies met dromen,

Dan vindt ge in elke stad behoorlijk onderkomen.

Zit rustig en geduldig naast het open raam:

Gij zijt een reiziger en niemand kent uw naam.

Zoek in ‘t verleden weer uw frisse kinderogen,

Kijk nonchalant en scherp, droomrig en opgetogen.

Al wat ge groeien ziet op ‘t zwarte voorjaarsland,

Wees overtuigd: het werd alleen voor u geplant.

Laat handelsreizigers over de filmcensuur

Hun woordje zeggen: God glimlacht en kiest zijn uur.

Groet minzaam de stationchefs achter hun groen hekken,

Want zonder hun signaal zou nooit n trein vertrekken.

En als de trein niet voort wil, zeer ten detrimente

Van uwe lust en hoop en zuurbetaalde centen,

Blijf kalm en open uw valies; put uit haar voorraad

En ge ondervindt dat nooit een enkel uur te loor gaat.

En arriveert de trein in een vreemdsoortig oord,

Waarvan ge in uw bestaan de naam nooit hebt gehoord,

Dan is het doel bereikt, dan leert ge eerst wat reizen

Betekent voor de dolaards en de ware wijzen.

Wees vooral niet verbaasd dat, langs gewone bomen,

Een doodgewone trein u voert naar ‘t hart van Rome.

Geschreven door

Chris Deforche

Neem contact op met Chris Deforche voor meer informatie over dit bericht